Z naszych własnych dziecięcych ran. Jeśli ktoś był wychowywany w surowości, może stać się albo identycznym surowym rodzicem, albo odwrotnie – nadopiekuńczym. Jeśli doświadczył odrzucenia, może nieświadomie odrzucać własne dziecko – nie dlatego, że nie kocha, ale dlatego, że nie umie inaczej.
Brak odniesienia do wymiaru "niebieskiego" (wartości nienaruszalnych, etyki, służby, duchowości) może sprawić, że wychowanie stanie się treningiem przetrwania, a nie procesem stawania się pełnowartościowym człowiekiem. Dziecko może wyrosnąć na człowieka sukcesu, który jednak nie potrafi budować głębokich, bezinteresownych relacji lub nie radzi sobie z porażką, gdy ta nie daje się naprawić za pomocą ziemskich środków. postawy rodzicielskie ziemska
Co czułem/ czułam jako dziecko, gdy robiono tak wobec mnie? Czy chcę powielać ten schemat? Z naszych własnych dziecięcych ran
Accepting the child "as they are" with their flaws and strengths. The child feels safe and loved, which builds confidence. Czy chcę powielać ten schemat